Zabawa


Zabawa jest starsza od kultury, bawią się już zwierzęta, identycznie jak ludzie (zapraszanie do zabawy, przestrzeganie reguł, udawanie, frajda, współzawodnictwo, pokaz).
Próby definicji zabawy: -pozbywanie się nadmiaru energii, -nauka przez naśladownictwo, -wynik chęci współzawodnictwa, -sposób rozładowania popędów i emocji.
Istoty zabawy nie można wyjaśnić biologią, nie ma związku ze stopniem rozwoju kultury, nie kieruje się rozumem, nie pełni funkcji moralnej, nie podlega moralnym ocenom. Kulturę można postrzegać jako formę zabawy, zbiór reguł i przedstawienie (teatrum mundi).
Cechy formalne zabawy:1.działanie swobodne (nie można zmusić do niej, musi sprawiać przyjemność), 2.jest poza „zwykłym” życiem (posiada własną rzeczywistość), 3. Nie ma interesu materialnego (nie służy osiągnięciu korzyści), 4. Dzieje się we własnym czasie i przestrzeni, 5. Posiada reguły (złamanie reguł psuje zabawę), 6. Powołuje związki społeczne („kluby”, które chętnie otaczają się tajemnicą).

Previous Etyka w biznesie a praktyka.
Next Optymizm i klęska