Edukacja europejska


W edukacji europejskiej, lansującej Europę jako „kontynent pokoju i współpracy”, do realizacji, której również nie jesteśmy w pełni przystosowani w Polsce, ważnym wydaje się skoncentrowanie uwagi na kilku istotnych elementach:
dostarczeniu wyczerpującej wiedzy o Europie i poszczególnych państwach europejskich, jej internalizacji i właściwej aplikacji;
ukazaniu nowego ładu europejskiego, kwestii bezpieczeństwa europejskiego, roli Unii Europejskiej w stabilności Europy;
uświadomieniu korzyści z integracji europejskiej oraz wyjaśnieniu obaw dotyczących negatywnych następstw czy ograniczeń wynikających z tego procesu;
poszukiwaniu optymalnych rozwiązań dylematów i konfliktów europejskich;
wytyczeniu wyborów i celów strategicznych dla Europy oraz konsekwentnej ich realizacji;
uczeniu się współżycia z sąsiadami i na doświadczeniach innych państw europejskich;
kształtowaniu zaufania, woli, postaw i zachowań proeuropejskich, przy jednoczesnym zachowaniu świadomości własnej odrębności narodowej;
propagowaniu idei obywatelstwa europejskiego i ustalenia jego stosunku do obywatelstwa własnego państwa;
konstruowaniu mechanizmów wsparcia dla pluralistycznej demokracji i gospodarki rynkowej (negocjacje, mediacje, rokowania, arbitraże, sojusze, aliansy itp.);
rozwoju i doskonaleniu kompetencji „bycia Europejczykiem”;
profesjonalnym kierowaniu państwami europejskimi, uwzględniającym znajomość systemów wyborczych i partyjnych w Europie;
prowadzeniu zdrowej polityki społecznej, gospodarczej i ekologicznej;
likwidowaniu narodowych egoizmów i neutralizacji ekstremizmów;
zaznajamianiu z kosztami i zyskami z tytułu przynależności do instytucji europejskich;
realizacji uniwersalnych wartości oraz progresji praw człowieka i obywatela Europy;
likwidowaniu luki pomiędzy rzeczywistym poziomem integracji europejskiej a stopniem jej akceptacji przez obywateli;
tworzeniu sprzyjającego klimatu dla „europejskiego wspólnego domu” (przezwyciężanie stereotypów, uprzedzeń, wrogości, rozwój tolerancji dla odmienności, mniejszości, emigrantów i azylantów oraz solidarności międzyludzkiej);
radzeniu sobie z kluczowymi problemami ludzkości na kontynencie europejskim (np. problemy: pokoju, ochrony środowiska, demograficzne, różnice w tempie rozwoju, walka z przestępczością międzynarodową, terroryzmem, nacjonalizmem, rasizmem, etnocentryzmem, ułomnym patriotyzmem, mesjanizmem, szowinizmem, zwalczanie patologii społecznych, etc.);
poznaniu różnych form organizacyjnych współpracy międzypaństwowej i regionalnej w Europie oraz instytucji i organizacji życia społecznego;
przygotowaniu do wypracowywania i podejmowania decyzji na różnych szczeblach życia społeczno-politycznego w Europie;
unaocznieniu szans i zagrożeń Europy wczoraj, dziś i jutro;
prześledzeniu drogi Polski do zjednoczonej Europy i przyjrzeniu się efektom jej działalności w instytucjach europejskich.

Previous Krótka historia wina
Next Obrzędy